نمیتوانم نگاه کنم <ژنو دو>
باید قلم به دست بگیرم و کاغذی سیاه کنم
یا آنکه که گوشه ای بشینم و تنها نگاه کنم
اما سکوت تنها خیانتیست در حق کشورم
ننگم باد و مرده بادم اگر این اشتباه کنم
زبان به دهان نمی گیرم در این زمان سخت
باید همه را از این دسیسه آگاه کنم
خطاب به تو میگویم جناب ایکس
آمده ام تو را آشنای این راه کنم
.
.
.
+ نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 12:30 توسط محمدصادق قدرتی
|