خودم کردم که لعنت بر خودم باد

نبودم یک نظر از بندت آزاد

خودم کردم که لعنت بر خودم باد

شدم عاشسق به چشمان تو ظالم

تورا که هرچه کردم بردی از یاد

احیا کننده

این جسم مرده در زمین را زنده کردی
__._/__._/__._/_
عشقت نصیب این دل بازنده کردی
__._/__._/__._/_
دادی ز عشق بی مثال خود کمالم
__._/__._/__._/_
مهرت نثار این منه شرمنده کردی
__._/._._/__._/_
جانم فدای دیدگان بی مثالت
__._/._._/__._/_
از عشق خود این زندگی آکنده کردی*
__._/__._/__._/_
من مرده بودم بی تو در این خاک بی رحم*
__._/__._/__._/_
تو آمدی و زندگی را خنده کردی
__._/._._/__._/_
خورشیده من تابیده ای بر زندگی ام*
__._/__._/__._/_
تابیده ای و زندگی ام زنده کردی
__._/._._/__._/_

دربند

یک گوشه نشسته میزند هی لبخند

باهرنگهش کشیده من را در بند

این گونه نخند دل من میترسد

عاشق بشود دوباره بر تو دلبند